به پچ پچ و نجوا

ارواح اجداد مادری را احضار کنیم

و بپرسیم آن گیسوی سرخ خاتون را چه کسی به باد داد

و صندوقچه ی آقا بزرگ را

کدام بزدلی، بی پروا

زیردرخت انبه سوزاند

[ ]

 بیا،

پشت تبریزی چشم بگذاریم

به ضیافت شاه نشین کنج باغ بخندیم

و با دخترکی گیس کمند

با پیراهن مخمل سورمه ای

و یقه ی چسبان آهاری

پیمان ببندیم...

بیا ببینیم

باز هم می شود سر زالزالک ها جدل کرد

و هی زیر زیرکی خندید

به فریاد های بی وزن ِ

ماهی فروش دوره گرد...

[ ]

بیا

تا ببینیم

که سفر کند زمان

از امارت شاه نشین

چه برجی ساخته

و آقا بزرگ را

بی عصای چوب بلوط

زیر کدام پاره سنگ

به هِن هِن انداخته

بیا یک نفس بشماریم با هم :

               یک چینُ

                      دو چینُ

                         موی سپید ُ         

                                عمق زمین.