زیر رو اندازی از ترس های آشکار و پنهان کودکی مصلوبت،

با چشمانی سرشار از صلحی ناگزیر،

بسته،

لرزان

و سر انگشتانی یخ زده

در میان قلّاب خیس دستانم...

***

تو را میان تیرگی بی خواب نیمه شب های گذشته در سرفه و سیگار،

گم کرده ام

ناخواسته...،

سرخ گریسته ام بر لبان سردت،

با سایه ات، میان بالین پریده رنگ مهتابی مان غنوده ام

و خروشان از بغض، گریبان جامه ی تنهایت را بوسیده ام...

***

امشب کدامین کوچه ی باران زده را پرسه می زنی

نازنینم...؟

*عکس از خودم با حقّ کوفتی کپی رایت

 برهنه،

از دالان می گذرم...