تابستان،

من بیدارم

و نیمه شب پر است از تصاویرتبدار و موهوم و گیلاس های سفید؛

مجسمه های چوبی به بوسه خشکیده اند

و دماسنج برای مدتی طولانی سی و هشت درجه ی سانتیگراد را نشان خواهد داد...

[ ]

 - کلیشه های من -

صبح

آشوب گنجشک ها،

بهار نارنج،

عاشقانه های پدر و مادر،

میز صبحانه ی گوشه ی ایوان،

پنیر و هندوانه ی سرخ،

قاشق چایخوری توی استکان

و گلدان های

  آویزان ...

[ ]

پله های بلند و صدای تمام نشدنی کبوتر های بام

خداحافظ ژوپیتر

من بیست ساله ام

و دیگر هرگز در استکان های کمر باریک با حاشیه های طلایی

چای نخواهم خورد.